English
หน้าหลัก ข้อมูลท่องเที่ยว การจัดการความรู้(KM) กระดานข่าว งานสารบัญ
  :: ข้อมูลจังหวัด
   ประวัติความเป็นมา
   สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
   ที่ตั้งและอาณาเขต
   เขตการปกครอง
   ลักษณะภูมิอากาศ
   สภาพทางสังคม
   ทำเนียบฯ ms word
   ทำเนียบหอการค้า ms word
   ทำเนียบผู้บริหารระดับสูง
   ประเพณี
   ป้อนข้อมูลฐานข้อมูล
   รายงานฐานข้อมูล
   ป้อนข้อมูลระบบเตือนภัย
   ศูนย์ข้อมูลข่าวสารจังหวัด
   ศูนย์ปฏิบัติการจังหวัด
   วาระ/รายงานการประชุม
 :: ลิงค์ในเครือ maehongson
   ยุทธศาสตร์พัฒนาจังหวัด
   ทรัพยากรบุคคลจังหวัด
   ศูนย์ปฏิบัติการจังหวัด
   travel.maehongson
   map.maehongson
   การจัดการความรู้ km.maehongson
   โครงการพัฒนาชุมชนฯ (UNDP)
 :: เว็บไซต์ ท้องถิ่น
   อบต.แม่ยวม
   อบต.สบป่อง
   อบต.ปางหมู
   เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน
   เทศบาลตำบลขุนยวม
   เทศบาลตำบลแม่ลาน้อย
  :: เรื่องที่น่าสนใจ
   ศูนย์ราชการใสสะอาด มส.
   ร้องทุกข์ถึงผู้ว่าราชการ
   แผนที่จังหวัด
   แผนที่จังหวัด GIS
   เกี่ยวกับไวรัสและวิธีกำจัด
  :: เพลงพ่อแห่งแผ่นดิน
   เพลงที่ 1
   เพลงที่ 2
   เพลงที่ 3
  :: รูปแบบพานพุ่มที่ถูกต้อง
   พานพุ่มเงิน ทอง
   พานพุ่มสด
ค้นหาข้อมูล by
  :: Radio Online
   maehongson.go.th
   ปวาเก่อญอ (ภาษากะเหรี่ยง)
   สวท.แม่ฮ่องสอน
:: สัญลักษณ์ประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน ::  



         รูปช้างในท้องน้ำ



หมายถึง  การฝึกช้างป่าให้รู้จักการบังคับบัญชาในการรบและงานด้านต่าง ๆ

สาเหตุที่ใช้รูปช้างในท้องน้ำเป็นตราประจำจังหวัดนั้นก็เพราะเป็นที่มาของการตั้งเมืองแม่ฮ่องสอน โดยเริ่มจากการที่เจ้าแก้วเมืองมาออกจับช้างให้เจ้าเมืองเชียงใหม่ (พ.ศ. 2368 - 2389) และได้รวบรวมชายไทยใหญ่ให้มาตั้งบ้านเมืองเป็นหลักแหล่งขึ้น 2 แห่ง มีหัวหน้าเป็นผู้ปกครอง คือ ที่บ้านปางหมู และบ้านแม่ฮ่องสอน สาเหตุที่เรียกว่าแม่ฮ่องสอนก็เพราะว่าได้มาตั้งคอกฝึกช้าง ณ. บริเวณลำห้วยแห่งนี้นั่นเอง

คำขวัญ  หมอกสามฤดู กองมูเสียดฟ้า ป่าเขียวขจี ผู้คนดี ประเพณีงาม ลือนามถิ่นบัวตอง

-------------------------------------


:: ดอกไม้และต้นไม้ประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน ::  


รูปกระพี้จั่น



ชื่อ       จั่น
ชื่ออื่น  ปี้จั่น หรือ กระพี้จั่น

เป็นต้นไม้พระราชทาน เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2537

ชื่อวิทยาศาสตร์ "Millettia brandisiana Kurz  วงศ์  LEGUMMINOSAE"

ลักษณะ  ไม้ต้นผลัดใบ สูง 8-20 เมตร เปลือกสีเทา ใบประกอบรูปขนนก ออกเวียนสลับ มีใบย่อย 13-21 ใบ แผ่นใบย่อยมีรูปสีแกมขอบขนาน กว้าง 1-1.5 เซนติเมตร ยาว 3-4.5 เซนติเมตร ปลายทู่ โคนมนหรือสอบ เบี้ยว ดอกรูปดอกถั่ว สีขาวปนม่วง ออกตามง่ามใบ ผลเป็นฝักแบน โคนแคบกว่าปลาย กว้าง 2-2.5 เซนติเมตร ยาว 9-12 เซนติเมตร เปลือกเกลี้ยงหนา คล้ายแผ่นหนัง ขอบเป็นสัน เม็ดสีน้ำตาล 1-4 เม็ด
นิเวศวิทยา  ถิ่นกำเนิด เอเชียเขตร้อน
ขยายพันธุ์  เมล็ด และปักชำราก
ประโยชน์  ทำเยื่อกระดาษ ด้ามเครื่องมือ ของเล่นเด็ก ดอกไม้ประดิษฐ์

-------------------------------------



   รูปดอกบัวตอง


ชื่อ       ดอกบัวตอง
ชื่ออื่น  พอหมื่อนี่ (ภาษาถิ่น)
วงศ์;     Composita หรือ Asteraceae และ Tribe-Heliantheae

ลักษณะ  เป็นไม้เนื้ออ่อน กิ่งเลื้อย สูง 3 เมตร หรือมากกว่า เปลือก ลำต้น กิ่ง สีน้ำตาล ใบเป็นรูปไข่ หรือมีแฉกตามขอบใบ 0-5 แฉก แต่ในเมืองไทยใบส่วนใหญ่จะมีลักษณะเป็น 4 แฉก ดอกเป็นแบบ headง เส้นผ่านศูนย์กลางดอก 5-10 เซนติเมตร (ในไทยกว้าง 10-15 เซนติเมตร) โดยทั่วไปจะมีกลีบสีเหลือง 12-14 กลีบ (ในไทยพบ 12-21 กลีบ) เกสรตัวผู้ ตัวเมีย อยู่ในดอกย่อยเดียวกัน
นิเวศวิทยา  ถิ่นกำเนิด อเมริกากลาง ฮาวาย เม็กซิโก ซีออน อินเดีย สุมาตรา และไทย
ออกดอก  ระหว่างเดือนตุลาคม - เดือนธันวาคม
ขยายพันธุ์  โดยเมล็ด และต้นเลื้อยไป
ประโยชน์  ลำต้นทำกระดาษ ใช้ในงานพิมพ์และหัตถกรรม แปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ ใช้ประดับตกแต่งสถานที่แหล่งท่องเที่ยว เป็นพืชบำรุงดิน ใช้ป้องกันการชะล้างพังทลายของดิน ใช้ประโยชน์ทางวิทยาศาสตร์ด้านเซลล์ โดยใช้น้ำสกัดของดอกบัวตองทดสอบเบื้องต้นต่อการตายของเซลล์

-------------------------------------


กลุ่มงานข้อมูลสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานจังหวัดแม่ฮ่องสอน E-mail maehongson@moi.go.th